เป็นครั้งแรกในชีวิตที่มานั่งขายของตลาดนัด เหตุเพราะว่างเกินแล้วฟุ้งซ่าน(อันที่จริงก็ไม่ได้ว่างเท่าไหร่นักหรอก)
จึงเริ่มคิดวางแผนว่าจะทำอะไรดี ก็เลยคิดง่ายๆ ขายของตลาดนัดกัน วางแผนมา 3 เดือนมีแต่แผนกระดาษ วันนี้มาลงสนามจริง
เริ่มตั้งแต่ทำยังไงจะเอาของมาลงที่ตลาด เดินตลาดนัดมาตั้งนาน เพื่งรู้วิธีวันนี้แหละว่า การเอาของมาขายตามตลาดนัด มันใช้เวลาค่อนข้างเยอะเหมือนกัน
เริ่มตั้งแต่มาลงชื่อเพื่อจับฉลาก
หลังจากนั้นมาจับฉลาก คิวซื้อ ล๊อค
รออีก 2 ชั่วโมงก็มาซื้อล๊อค ถ้าได้คิวหลังๆ ก็จะมีโอกาสเลือกทำเลดีๆได้ยาก หรือ อาจไม่ได้เลย (วันนี้ได้คิวที่ 38) ไกลมากเลยได้มาอยู่ซอยปราบเซียน ซึ่งเป็นซอยที่มีคนเดินผ่านน้อย
หลังจากที่ได้ที่ขายแล้วก็ นำของมาลงที่ล๊อค เวรกรรมที่ไม่มีรหัสล๊อคในพื้นที่ มีแต่ตัว T สีแดง ต้องไปถามล๊อคข้างๆว่าอยู่ล๊อคที่เท่าไหร่จากนั้น นับเอา
ต่อมาก็มากางเต้นจัดของ แดดแรงมากๆ โดนแดดเผาจนเป็นรอยหลังเท้า เลยนึกในใจคราวหน้าต้องเอาชุดกันดำมา
หลังจากที่จัดของเสร็จก็เริ่มขาย ตอนแรกก็ไม่รู้ว่าจะทำตัวยังไง คนเดินผ่านไปผ่านมา นั่งเกร็ง เริ่มมีคนเข้ามาดูเสื้อผ้าในร้าน นั่งเกร็งอยู่นานก็เริ่มสังเกต คนที่เดินผ่านไปมา ส่วนมาก ใส่เสื้อยืด กางเกงยีนขาส้น รองเท้าแตะ นั่งมาตั้งนาน เพิงเห็น สไตล์ ที่เราขาย 3-4 คนเอง คิดในใจ ชั้นมาผิดที่รึป่าวหว่า ร้านเราขายเสื้อเป็นส่วนใหญ่ สีอ่อนๆ ไม่ฉูดฉาดมาก แต่เสื้อที่คนสนใจมากที่สุด คือ เสื้อสายเดี่ยว แบบเปรี้ยวๆที่เราหยิบติดมือ มา สองสามตัว เฮ้อ สงสัยจะมาผิดแนวซะแล้ว
แต่เราก็ภูมิใจนะที่ก้าวข้ามความกลัวมาได้ซะที เพราะในชีวิตนี้เกิดมา ยังไม่เคย เปิดร้านขายของ เอง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น